امیر تو جاده ای که تا 100 ها کیلومتر قبل وبعدش شهری نبود در حال حرکت بود به کجا آخر می فهمید.

اون روز یه روز عجیب بود چون با این که هوا ابری ودل گیر بود امیر خیلی سر حال وخوشحال بود .تو راهش هیچ چیزی نبود . تاچشم کار می کرد بیابون ایر رفت تا به یه شهر رسید اونشهر واقعا از احساس امیرم عجیب تر بود شهری بزرگ بدون هیچ سکنه ای خالی خالی امیر ماشینش رو کنار یک مغازه پارک کرد وبه داخل مغازه رفت تا دستش به در مغازه خود در از پشت افتاد امیر تودلش گفت :یا خدا این جا مثل شهر ارواح میمونه رفت به داخل مغازه همه چی زیر چند سانت خاک قرار داشت امیر دا زد آهای کسی اینجا نیست ناگهان یه صدای کوتاه و خفیف گفت هست امیر گفت تو کجایی اون صدا گفت من هستم ولی تا اراده نکنم منو نمی بینی

-          تو صاحب مغازه ای

-          نه من صاحب این شهرم

-          گفت تو کی هستی ؟

-          گفت من کسی هستم که اگه اراده کنم می تونم تو رو به زانو در بیارم

-          امیر بلند خندید (تو هرگز نمی تونی همچی کاری بکنی)

-          همین طور که می بینی مردم این شهر روبه اسارت در آوردم تو رو هم به اسارت در خواهم اورد

-          راستشو بگو تو کی هستی

-          من اهریمن هستم

امیر تا این اسم رو شنید گفت امیدوارم فقط  اهریمن باشی

اون صدا با تعجب گفت چرا فرار نمی کنی چرا نمی ترسی

-          من اطمینان قلبی دارم که کاری از دستت برنمی آد

-          مردم این شهر به خاطر گناهی که کردن اسیر من شدن تو هم حتما گناهی کردی؟

-          مردم این شهر چه گناهی کردن ؟

-          اونا به یک پسر معصوم که عاشق یه دختر شده بود تهمت ناروایی زدند واون دو رو بدون هیچ محکمه ای سنگسار کردند. این بون که دل آنها سخت تر و سخت تر و آرام آرام به خاطر تهمتی که زده بودن همه دچار بیماری شدند و روح آنها در اسارت من ات و تاروز قیامت هم اگر توبه کنند دیگر تاثیری ندارد و باید بدونی که بعضی از اونها حتی اهل قرآن ونماز و روزه بودند وبا این که صدها بار قرآن رو خونده بودند هنوز هیچ یک از معانی اون رو درک نکرده بودند

-          داستان غم انگیزی بود

-          این داستان نیست پسر عین واقعیته و توهم به این واقعیت خواهی پیوست

-          من هم نماز می خونم وهم روزه میگیرم اما حاضر نیستم احساس کسی رو حتی به اندازه  یک میکرون زیر پا قرار بدم تو هرگز نمی تونی روح من رو تسخیر کنی چون خدا بامن است

اینو گفتو به طرف ماشین به حرکت افتاد. اهریمن با تمام نیرویش به او حمله برد وبه سمتش دوید اما هرچه به سمتش حرکت می کرد از او دور تر می شد.

امیر برگشت و رو بهش با صدای رسا وبلند گفت توهرگز دستت به یه عاشق نمیرسه اینو مطمئن باش.

اهریمن ناگاه به خود پیچید وفریاد از نهادش کشد وبه اتش تبدیل شد ودر خود سوخت

امیر سوار ماشین شد و به سمت معشوق حرکت کرد به امید این که بتواند روی او را در غروب آفتاب یک روز سرد پاییزی ببیند وبا او به انتظار سپیده روز بعد بنشیند.